Het eerste doelpunt valt al vrij snel en ik besluit dit te delen met mijn volgers op Twitter inclusief een fotootje. Al snel verschijnt de mededeling op mijn beeldscherm dat de tweet niet kan worden gedeeld. Mijn internetverbinding kan geen stand houden, net als bij mijn buurvrouw en overbuurman. Ik probeer mij er niet aan te storen, maar net voor het einde van de wedstrijd valt ook een deel van de digitale boarding uit. En komt bij mij de vraag naar boven: “Staat de technologie de waardecreatie in sponsoring en social media in de weg?”.

In de eerder verschenen vijfdelige reeks: de waarde van social media, stelde ik dat een goed werkende internetverbinding een pre is voor het toevoegen van waarde aan social media om de sportliefhebbers aan een evenementen te binden, maar als er niet kan worden overgegaan tot gedrag, in dit geval een tweet versturen, dan zal ook het verbinden niet lukken.

En buiten het feit of boarding nog passend is in de activatie van sponsoring anno 2012 is het uitvallen van een deel van de digitale boarding niet bevorderend voor de waardecreatie van de sponsoren. Zowel over de boarding als over internetverbinding in stadions is al veel gesproken. Toch wil ik nogmaals benadrukken dat om meer waarde te creëren, de technologie wel eerst op orde moeten zijn.

Als schaatsliefhebber ben ik erg verwend met de luxe van WIFI in Thialf en ongetwijfeld zijn hier hoge kosten aan verbonden, is de capaciteit van toeschouwers in Thialf lager en is het voor KPN, als sponsor voor het schaatsen meer een prestigezaak om de internetverbinding goed op orde te hebben. Toch wil ik pleiten voor internetverbinding in alle sportstadions en -hallen waar een grote groep toeschouwers bijeenkomt om sport te zien en dit te willen delen via social media, want naast hoge kosten zal dit social media en sponsoring ook op een hoger niveau brengen.