Nike en atleten
Hoewel het merk zelf geen bevestiging wil geven is Nike naar verluidt in de komende jaar vijf jaar goed voor $3.2 miljard aan sponsorovereenkomsten met meer dan duizend atleten atleten. Met een iet wat cynische toon zegt Terry Lefton op Sport Business Journal “Als er een sporter in de problemen komt dan is de kans groot dat die uit de stal van Nike komt.” De afdeling damage control werd in gang gezet en de advertentie 'I am the bullet in the chamber' werd offline gehaald. In een publieke statement bracht Nike medeleven en condoleances over aan alle betrokkenen maar wou verder niet ingaan op lopende onderzoek. Logisch.

Nike heeft in het verleden vaker problemen gehad met atleten en de reputatie opgebouwd van een vergevensgezind merk. De meest bekende is waarschijnlijk Tiger Woods die na een aantal buitenechtelijke avonturen door Nike behouden bleef maar ook Ben Roethlisberger mocht blijven na een serie aanklachten van seksuele intimidatie in 2009 en 2010. Terry Lefton voegt daaraan toe: “Nike wil liever vrienden zijn met de sporter dan met de fans van de sporter.” Verder terug in de tijd. Minder vergevingsgezind was Nike voor Michael Vick (NFL Quarterback) in 2007. Na de aanklacht voor deelname aan illegale hondengevechten kwam er een einde aan de samenwerking. Een samenwerking die in 2011 werd hervat. Nike lijkt vast te houden aan twee criteria.

Hoe Nike Fuelband de problemen van Pistorius en Armstrong zou kunnen oplossen

Is de aanklacht binnen of buiten de sport?
Bij Lance Armstrong was het helder: toen bekend werd dat wielrennen jaren lang een dopingnetwerk onderhield binnen de professionele wielersport was de sporter voor Nike niet langer te behouden. De aanklachten hadden betrekking op de geleverde sportprestaties, zijn tourzeges en bronzen medaille werden afgenomen. Nike heeft Armstrong ten tijde van de prestaties ondersteund. In het geval van Pistorius geeft dit Nike groen licht om de sporter in de toekomst te blijven steunen.

Is er kans op een comeback?
Bij Tiger Woods en Roethlisberger bleef ondanks de aanklachten en geruchten het vertrouwen bestaan dat een comeback mogelijk was. Juist door de strijd tussen McIlroy en Tiger Woods (een media clash) betaalt dat vertrouwen zich vandaag de dag weer uit. Joe Favorito, professor sports marketing aan de Columbia University zegt daarover op AdAge. “Als er een kans bestaat dat de sporter een comeback kan maken en het verleden achter zich kan laten dan is hij nog waardevoller voor een merk die ze in alle tijden ondersteunen.” In het geval van Pistorius geeft dit Nike groen licht om de sporter in de toekomst te blijven ondersteunen.

Het politieonderzoek
Het politieonderzoek moet nog worden afgerond maar op basis van de twee bovenstaande criteria wijst niets erop dat Nike Pistorius definitief aan de kant wil zetten. De aanklachten hebben betrekking op een actie buiten de sport en ook een comeback is zeker niet uitgesloten. Het maakt de Pistorius-case des te interessanter, want waar ligt de grens? Seksuele intimidatie kan levens verwoesten maar is voor mensen niet levensbedreigend. Net als hondengevechten. Moord, bewust of onbewust (de mogelijkheid van een Roid Rage wordt niet uitgesloten), is een ernstig vergrijp, een misdaad, en heeft tot de dood van persoon geleid. Lijkt me sterk dat Nike zich daar ooit mee wil associëren. Doorslaggevend is of de sporter in de publieke opinie (zoals Joe Favorito aangeeft) ooit zijn verleden achter zich kan laten. Dat is mede afhankelijk van het politieonderzoek, als daaruit blijkt dat Pistorius bewust een moord heeft gepleegd dan is verdere samenwerking onmogelijk, een Riod Rage stelt Nike voor een lastige keuze en vrijspraak geeft Nike groen licht.

Foto's: Flickr (CC) Simononly
Bronnen: AdWeek - Los Angeles Times