Samen

Het zal 1982 geweest zijn, dat voormalig volleybalcoach Peter Murphy terugkwam van een trainersseminar in Canada met een eenvoudig formuliertje, dat deed denken aan de lijst waarmee Hollandse kinderen in die tijd langs de deuren gingen om kinderpostzegels te verkopen. Het ging om een initiatief van de Canadese volleybalbond, de Serv-o-tron, waarmee met name College-teams bij familie en vrienden met succes geld inzamelden voor bijv. nieuwe materialen of trainingskampen. Het principe was eenvoudig. Je verdeelt een volleybalveld in vakken, waarvan sommige (dikke) punten opleveren als je er precies in weet te serveren. Vooraf laat je de deelnemers zoveel mogelijk familieleden, vrienden en bekenden intekenen op een donatie per behaald punt. De Serv-o-tron zelf was een feestelijk informeel evenement of voor- of bijprogramma van een topwedstrijd met winnaars in verschillende leeftijdscategorieën en/of spelniveaus.

Als toenmalige PR-man van de NeVoBo was ik, net als Murphy, direct enthousiast over dit concept en we besloten een proef te doen met een eenvoudig te maken Nederlandse variant van de Serv-oTron bij een promotietour langs Nederlandse volleybalverenigingen. Op een hele enkele, erkend ondernemende club na, sloeg het idee echter zo dood als een biertje in een melkglas. Subsidies, contributies, onzichtbare weldoeners en een enkele keer de collectebus, daar financierden we sport en goede doelen mee. Maar als sporter letterlijk en figuurlijk in beweging komen om geld in te zamelen in je eigen omgeving, daar moesten we nog even niks van hebben.

Ik voel me al een aardige aspirant-opa als ik dit zo opteken, want me dunkt dat we de afgelopen tien jaar een inhaalslag hebben gemaakt. Als voormalig bestuurslid van KiKa en tegenwoordig lid van de projectorganisatie van het Prinses Máxima Centrum voor Kinderoncologie, heb ik deze ontwikkeling uiteraard met groot genoegen aangekeken. De voorbeelden zijn legio; neem in willekeurige volgorde in het oog springende groeibriljanten als Ride for the Roses, Roparun, Alpe d’HuZes, RunforKiKa en recent de Amsterdam City Swim. We lopen, fietsen, spinnen, roeien, ballen, klimmen en zwemmen ons drie slagen in de rondte voor het goede gevoel en het goede doel. En na Johan Cruijff en Richard Krajicek hebben vele topsporters de stap gezet naar de oprichting van een stichting op naam, die de samenleving in beweging zet om meer te winnen dan de wedstrijd. En wie nu wie gestimuleerd heeft, doet niet ter zake, maar feit is dat naast topsporters ook top-performers uit kunst, cultuur, media en entertainment in ruime mate de weg naar het goede doel gevonden hebben.

Bij KiKa hebben we aan den lijve ondervonden hoe inspirerend en betekenisvol de inzet van toppers uit de sport kan zijn en een vliegwiel voor fondsenwerving en moed en doorzettingsvermogen voor mensen die tegenslag en ziekte doormaken. Met dank aan een grote reeks mensen, van Anky tot Dennis van der Geest, van Gerrie Knetemann tot Mart Smeets, van Joop Alberda tot Erica Terpstra. Laatstgenoemde was afgelopen vrijdag een van de drijvende krachten bij de perspresentatie van de grote landelijke campagne, die KiKa samen met een indrukwekkende groep (media)bedrijven en BN’ers organiseert voor de bouw van het Prinses Máxima Centrum om de genezingskans van kinderen met kanker te verhogen van 75 naar 95% - zie www.kikabouw.nl. En als Erica op camera uit haar tenen spreekt over kinderen met kanker, hun ouders en hun familie en oproept om met z’n allen achter deze jonge helden te gaan staan, dan weet ik eens te meer dat sport in essentie een van de beste antwoorden heeft op de vele uitdagingen, die onze maatschappij kent. Eén simpel woord: samen!

Foto's: Flickr (CC) B. Schep