Waar de Olympische Spelen steeds meer op een over-gecommercialiseerd mega-event begint te lijken, een evenement waarbij geld een te belangrijke rol gaat spelen, zijn het bij evenementen als de Asia Games, de Pan American Games, de Universiade en de Commonwealth Games nu juist factoren als onderlinge verbondenheid (we zijn allemaal student), historie (we behoorden tot hetzelfde koninkrijk) en rivaliteit die het evenement zo bijzonder en aantrekkelijk maken.

De Olympische Spelen hebben helaas maar weinig echte historische clashes, derby’s of burenruzies. En degene die er wel zijn (zoals die tussen de Amerikaanse en de Russische ijshockeyers of de Argentijnse en Braziliaanse voetballers) zijn vaak in hoge mate afhankelijk van loting en hoe de teams zich door het toernooi heen worstelen. Allerminst een garantie voor vuurwerk dus.

Hoe anders is dat bij bijvoorbeeld de Commonwealth Games, waarbij aartsrivalen Engeland en Schotland, gevoed door hun turbulentie historie, in meer dan 10 evenementen voor de medailles tegen elkaar uitkomen. En dat terwijl ze bij de Olympische Spelen samen een team moeten vormen! Of wat te denken van de clashes tussen Cuba en de VS op de Pan American Games. Oké, je praat dan ook over de Reus en Klein Duimpje, maar dan wel met meer historie, passie en beleving dan dat Oma het oeroude sprookje van Charles Perrault ooit kon voorlezen. Want uiteindelijk winnen wij natuurlijk ook liever van Duitsland, toch?!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit als Continentaal Europeaan ook allemaal niet wist. Totdat ATPI recentelijk werd gevraagd om als Event Expert aan boord te komen bij de organisatie van de Commonwealth Games in 2014 in het Schotse Glasgow. Het Organisatie Comité zocht een partner voor het managen van the Games Travel Office, the Games Accommodation Programme en the Games Spectator Programme en kwam logischerwijs bij ATPI uit. Een giga opdracht die voor ons als Global Event Experts natuurlijk precies binnen de core van onze kwaliteiten valt.

Ik zeg bewust ‘giga opdracht’ omdat een Commonwealth Games in deze moderne tijden qua organisatie nauwelijks meer onderdoet voor zijn Olympische broer. Er participeren 7.000 atleten, uit 71 landen in 256 sessies en in 17 verschillende sporten. Er worden meer dan 2 miljoen bezoekers verwacht en het evenement wordt gesteund door grote sponsoren als Emirates, Atos Origin, Ernst & Young, Longines en Dell. En dus ben ik trots dat u volgend jaar in Glasgow weer een paar honderd ATPI-blauwe jasjes en polo’s rond ziet lopen bij een van de grootste evenementen ter wereld.

Het lijkt erop dat de Europese sportvertegenwoordigers de grootte en mogelijkheden van deze “Local Games” inmiddels ook hebben ontdekt, getuige het feit dat in 2015 in Baku (Azerbeidzjan) de eerste European Games zullen worden gehouden. Geheel naar voorbeeld van haar wat oudere ‘Local Games’ op andere continenten. Wat hiervan gaat worden is voor de meesten overigens nog zeer onduidelijk, maar het feit dat ze er komen geeft wel een duidelijk signaal af.

Of dat heel veel invloed gaat hebben op de Olympische Spelen? Misschien! Je kan je afvragen of de opkomst van al deze nieuwe evenementen niet een reactie zijn op het feit dat de Spelen eigenlijk te globaal geworden zijn? Maar aan de andere kant is dat natuurlijk wel een beetje haar kracht. Ik denk ook wel dat de Olympische Spelen altijd het premium sportevenement zal blijven voor heel veel takken van sport. Uiteindelijk wil je je als atleet toch meten met de besten op het hoogste podium en dat gebeurt nu eenmaal vaak op de Olympische Spelen. En ook de Olympische Spelen blijven natuurlijk doorspekt met prachtige verhalen en veel emotie.

Maar het gat tussen de OS en al die andere Multi Sports Events zal wel kleiner worden. En dat is mijns inziens een goede ontwikkeling. Ik geloof namelijk dat die evenementen, zelfs op een overvolle sportkalender, prima naast elkaar kunnen blijven bestaan. Dat gaat immers al decennia lang goed in veel sporten. De Olympische Spelen zullen dan wel altijd een spreekwoordelijke Reus blijven, maar de andere Multi Sports Events zijn inmiddels allang geen Klein Duimpje meer. Misschien wel meer “Sjaaks Bonenstaak”, iets met een geweldig groeipotentieel. En dat zal bedrijven in onze sector een hele nieuwe wereld van mogelijkheden gaan geven.

Afbeeldingen: Flickr (CC) Glasgow Spitfirelas - UpintheTV