Het Amerikaanse verdienmodel beweegt naar Europa
Een veelgehoorde vraag is waarom er weinig reclameborden of shirtreclame te zien zijn in de Amerikaanse sport. De mediacontracten dicteren dat de zenders, in relatie tot hun verkoop van reclamespots, zo min mogelijk hinder willen van reclame op of rond de speelvelden. Voorbeeld: als Coca-Cola op het shirt staat is de kans klein dat Pepsi een reclamespot koopt. Hetgeen heeft geleid tot megacontracten voor de uitzendrechten. In Europa heeft de sport een andere route bewandeld. Het bedrijfsleven zag de mogelijkheden en liep voor de zenders uit in de (terechte) veronderstelling dat de zenders, in hun zoektocht naar content, toch wel bij de sport terecht zouden komen. Zodoende konden de zenders geen eisen meer stellen anders dan dat de reclame in en rondom de sport aan bepaalde kwantitatieve spelregels moest voldoen. Het tij lijkt nu te keren. Adam Silver, de kersverse baas van de hoogste basketbalcompetitie NBA, heeft bekend gemaakt er rekening mee te houden dat binnen nu en vijf jaar shirtreclame zijn intrede zal doen in de sport. De mediacontracten zullen dalen, het bedrijfsleven krijgt meer mogelijkheden (en een directe band met de sport) waardoor de activatiemodellen zullen toenemen.

Hoe ziet de ontwikkeling er de komende jaren uit? Van den Wall Bake:
De discussie speelt in de Verenigde Staten al enige tijd en de NBA kan een voortrekkersrol vervullen voor andere sporten. De ontwikkeling neemt enige tijd in beslag omdat de Amerikaanse sportwereld te maken heeft met langlopende contracten. Het lijkt zeker dat er andere verdienmodellen in de Amerikaanse sport komen. Of dat er dan ook toe gaat leiden dat die krankzinnige spelonderbrekingen voor de tv-commercials verdwijnen, valt nog maar te bezien. Het zou logisch zijn, maar de hebberigheid van de mens zou wel eens kunnen prevaleren, uitmondend in het streven naar het alleen maar nemen en niet geven.

Werkt het Super Bowl-model in Nederland? 
Een reclamespot van een halve minuut in de rust van het aanstaande WK-groepsduel Spanje-Nederland kost maar liefst €200.000. Dat is bijna het dubbele van wat in ons land ooit is betaald voor een commercial van een halve minuut. De verwachting is dat er naar de wedstrijd ruim 10 miljoen mensen zullen kijken. De STER heeft voor inspiratie gekeken naar de Verenigde Staten en dan met name naar de Super Bowl waar honderden miljoenen betaald worden om primetime in beeld te komen.

Is het Super Bowl-concept mogelijk in Nederland?
In de Verenigde Staten hebben ze geaccepteerd dat een reclameblok volgt als de scheidsrechter zijn hand in de lucht steekt. Een totaal andere cultuur, zowel bij de fans als het bedrijfsleven. Hier worden geen speciale reclames gemaakt voor één speciale wedstrijd (daar zijn we te zuinig voor) en commercials zijn geen onderdeel van de wedstrijd. Ik heb er geen zicht op of alles uitverkocht is, maar het model van Super Bowl lijkt me niet toepasbaar voor Nederland.

UCI gaat het professionele wielrennen reorganiseren
De internationale wielerfederatie UCI heeft vergaande plannen om het fietsen te reorganiseren. Tot nu toe zijn er achttien ploegen (World Tour-status) met een maximum van dertig renners. In de nieuwe plannen zouden zestien ploegen met maximaal 22 renners deelnemer. Het aantal wedstrijddagen daalt van 150 naar 120.

Is de sportwereld bezig met een transitie?
Het is een teken dat de sport na moet denken hoe ze met de tijd mee kan gaan. De Coolste Baan van Nederland is een voorbeeld van out of the box-denken om de sport aantrekkelijk te maken en te houden. De sport moet sexier en levendiger, dat zag je in Sotsji met allerlei nieuwe soorten sporten. De sport moet zichzelf een spiegel voorhouden en afvragen: "Hoe kunnen we beter voor het voetlicht komen?" Het UCI maakt daar nu stappen. Een Nederlands voorbeeld is het WK roeien. Wat wil de kijker zien? Die wil het zweet kunnen ruiken en het gevloek in de boot kunnen horen. Alle boten worden uitgerust met camera's.

Bekijk hier de eerdere nieuwsbrieven van Frank van den Wall Bake