Sluikreclame en sport
Het is dus niet zo’n onbekend feit dat adverteerders of sponsors graag gebruik willen maken van de emotionele connectie die mensen hebben met populaire TV content. Het “endorsen” van een merk wordt op deze manier op een subliminaal niveau aan de kijker aangeboden. Daarnaast proberen de bedenkers van het programma het zo in elkaar te draaien dat het onderdeel uitmaakt van de verhaallijn. Dus het is reclame! Maar het wordt niet in een 30-seconden durende spot afgevuurd op de kijker. En hoe zit dit dan in sport? Kunnen de marketeers gebruik maken van de verhaallijn rondom het drama van een wedstrijd, of het anticiperende en in vol verwachting zittende publiek dat graag uitkijkt naar het aankomende gevecht tussen twee teams? Het antwoord is natuurlijk ja. Er zijn heel veel voorbeelden op te noemen hoe marketeers dit doen. Maar in dit proces slaan ze wel eens door en in het laatste geval .

Wedden op sport in Australië
80% van de Australische mannen heeft een zekere mate van betrokkenheid met wedden en daarmee is dit een van de hoogste statistieken in the wereld. Het wedden op paardenraces en sport is een miljarden industrie in Australië. Jaarlijks wordt er zo’n 3,5 miljard Australische dollars in omgezet. Gokken vindt plaats binnen alle grote sporten in Australië: australian football league (AFL), national rugby league (NRL), rugby union, cricket, tennis, netball en voetbal. Daarnaast wordt er ook gewed op sporten zoals golf, basketbal, wielrennen, motor racing en zwemmen. Echter, het meeste wordt er gewed binnen de paarden racing industrie (2,7 miljard in 2011) versus sport 0,8 miljard (Roy Morgan Research, 2011). De laatste 5-10 jaar is wedden op sport wedstrijden in Australië exponentieel gegroeid met een gemiddelde van 12% per jaar in de afgelopen 5 jaar. Er zijn daarbij een relatief hoog aantal aanbieders toegetreden tot deze lucratieve markt.

National Rugby League en Tom Waterhouse
Sportmanagers willen hier graag ook geld aan verdienen. De National Rugby League (NRL) heeft in begin 2013 een contract afgesloten met een wedkantoor genaamd Tom Waterhouse van $50 miljoen dollar per jaar. Daarnaast heeft Tom Waterhouse (de zoon van een zeer succesvolle trainster van paarden) een deal gesloten met Channel 9 ($15 miljoen dollar) om exclusief toegang te krijgen tot de NRL competitie die op TV wordt uitgezonden. Het bedrijf van Waterhouse is gespecialiseerd in het wedden op paarden races en sportwedstrijden. 

Een onderdeel van de deal met Channel 9 is dat het gokbedrijf dit de mogelijkheid geeft om tijdens de TV uitzendingen (zowel voor als na beschouwingen) onderdeel uit te maken van de analyse en daarbij worden de “odds” ook in beschouwing genomen. Er wordt dus door de analisten (inclusief Tom Waterhouse) niet alleen over Rugby gesproken maar er wordt ook actief gediscussieerd over wat er gewonnen kan worden door het publiek. Het gaat er hierbij bijvoorbeeld om dat weddenschappen kunnen worden afgesloten op bijvoorbeeld welke speler er het eerst een “try” maakt. De manier waarop de sport analisten dit bespreken is ten eerste welke spelers in vorm zijn. Vervolgens wordt er een brug geslagen naar de waarschijnlijkheid dat deze spelers wel eens degene kunnen zijn die de eerste “try” maken. De laatste stap die dan gemaakt wordt in de creatie van de verhaallijn is wat er gewonnen kan worden als het kijkend publiek hier een wedje op inlegt.

In de tussentijd zijn er een aantal parlementsleden die hierover vragen hebben gesteld. Sommige parlementsleden vinden dat kansspelen op de huidige manier “door de strot van de kijker worden geramd”. Er is een groeiende bezorgdheid dat sport analisten kansspelen integreren in TV content en daarmee de relatie tussen kansspelen en sport normaliseren. Daarnaast is er ook een onderzoekscommissie in de senaat opgericht die gerichte vragen stelt aan de NRL, Tom Waterhouse, en Channel 9. Ze vragen zich af of Tom Waterhouse een bookmaker is of een commentator.

Aan u het antwoord.