Kan een Olympisch vuur ooit doven?
Gemengde gevoelens toen eind vorig jaar bekend werd gemaakt dat de alliantie Olympisch Vuur 2028 ophield met bestaan. Het besluit hing samen met het nieuwe regeerakkoord waarin het kabinet afstand deed van de ambitie om de Olympische- en Paralympisch naar Nederland te halen. Het onthouden van de steun was de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen nadat er al een aantal voorvallen hadden plaatsgevonden. Teleurgesteld en gedesillusioneerd, maar ook opgelucht en met trots werd er tijdens de afsluitende bijeenkomst van het Olympisch Vuur 2028 teruggeblikt.
Wat in 2000 begon met een enthousiaste opmerking leidde uiteindelijk in 2009 tot het opstellen en officieel steunen van Olympisch Plan 2028. De gedachte alleen al dat er over meer dan 15 jaar mogelijk een Olympische Spelen naar ons toe zou komen brachten veel Nederlanders en Nederlandse bedrijven automatisch in beweging. Van Amsterdam tot Rotterdam en van Den Haag tot Drenthe binnen de ruim drie jaar zijn er verspreid over Nederland vele Olympisch getinte projecten opgezet.
Nederland naar Olympisch niveau was de stip op de horizon waarbij de mogelijke organisatie van de Spelen in 2028 als katalysator diende om onder de zeven ambities initiatieven te ontplooien. Een van de meest aansprekende was de evenementen-ambitie waar het binnenhalen van internationale topevenementen als een gasregelaar voor het vuur opereerde. Het binnenhalen van het EK Atletiek 2016 was daar een goed voorbeeld van. Niels Markensteijn, mede-oprichter van het sportmarketingbureau TIG Sports, plaatste tijdens de panel discussie de kritische kanttekening of het niet verstandiger was geweest om de focus te leggen op evenementen die jaarlijks terugkeren in plaats van de eenmalige topevenementen met bijbehorende bidprocedures.
De term 'Olympisch' (bindende factor, katalysator en het vergrootglas van het tweeledige plan om Nederland enerzijds naar een bepaald niveau te brengen en anderzijds klaar te zijn voor de mogelijke organisatie van grootste evenement) heeft volgens vele aanwezigen uiteindelijk het plan de das omgedaan. De negatieve berichtgeving en discussie rondom de begrote kosten die gemoeid zouden zijn bij de organisatie van de Spelen in 2028 hadden zijn weerslag op de andere (Olympische) ambitie(s). Namelijk sport als belangrijkste middel voor een vitale samenleving. De laatste voorzitter Camiel Eurlings hield aan het einde een vurig betoog en behandelde/hekelde daarin de pijnpunten waaronder de excel werkelijkheden.
De afsluiting blijft iets treurigs en voelt als falen zeker voor de topsporters. Toch hebben de afgelopen jaren een indrukwekkende nalatenschap opgeleverd. Wie actief is in de sportwereld en het e-zine doorleest moet de topsport mentaliteit bekruipen dat het niet voor niets mag zijn geweest. Dromen kost immers niets.
Klik op de afbeelding om Legacy 2028 te bekijken
