Het wielergeweld is losgebarsten. We zitten middenin een rij fantastische voorjaarsklassiekers; via Vlaanderen en Parijs zijn we nu onderweg naar Limburgs mooiste. De sfeer lijkt losjes, ontspannen. Sagan knijpt erop los en moet vervolgens in het strafbankje, Cancellara leest iedereen de les in Vlaanderen en Roubaix en de renners van Lotto-Belisol zitten nog aan het paasontbijt. Het lijkt showtime en koers tegelijk.

Maar is het hele peloton eigenlijk niet gewoon een grote bende van karikaturen? Een stel kleine hartjes bij elkaar. En daarom een bende met potentie als je het mij vraagt. Generaties lopen in elkaar over, er is een mengeling gaande van ‘jong en oud’. Twitter geeft ons een kijkje voor, na en af en toe zelfs tijdens de koers. Het volk heeft het erover, wielrennen leeft.

We hebben een aantal bazen binnen het peloton die spreken vanuit het hart. Cancellara riep Sagan bij de les door te vermelden dat de ongeschreven regels van het peloton ook voor hem van toepassing zijn. Wat een heerlijke sneer van de held die het wielrennen mooi maakt. De man die ooit het verwijt kreeg een motortje in zijn fiets te hebben zitten. Ja, een motortje. En dan de Italiaan Oscar Gatto. Hij onderstreepte in Vlaanderen zijn machtige positie binnen de ploeg. Hij liet ploeggenoot Kevin Hulsmans voor mecanicien spelen toen hij lek reed. Het lot van een knecht met goede benen. Hij stond zijn wiel ‘verstandig’ snel af.

De rolverdeling is snel gedaan. De wijze mannen, kwajongens, sneutjes en macho’s hebben we al binnen. De vraag is waar halen we de chicks vandaan? Laten we ons tenminste ten doel stellen om de affaire Silvie – Rafael – Sabia te evenaren. En denk: niets is onmogelijk.

Veel kijkplezier!