Sochi gaat beginnen: waarom sporters zoveel content delen
Zondag 2 februari, Schiphol. De olympiërs vertrekken naar Schiphol. Een televisiecrew probeert de aandacht te trekken van Koen, Marianne drinkt een laatste jus d'orange met Gianni en zowel Yara als Antoinette zitten er klaar voor in het vliegtuig. Twee uur later zie ik Sochi vanuit de lucht, de warme welkomst door Maurits, het Olympisch Dorp, de kamers, de olympische ringen op de bergen, de oranje fietsen van sponsor Gazelle en alras de Adler Arena. Zelfs zonder Nederlandse biatlon delegatie heb ik de dubbele WC in het biatlonstadion al van diverse kanten -en met diverse biatleten erop- voorbij zien komen. De Selfielympics zijn begonnen.
Social media en de Winterspelen
Het olympisch avontuur van de atleten ontvouwt zich voor mijn ogen en het enige wat ik hoef te doen is Instagram, Facebook en Twitter te openen op mijn smartphone. Minstens zo opvallend als het feit dat op een na alle Olympische atleten op Twitter zitten, is het feit dat we dit zo vanzelfsprekend vinden. In 2006, in Torino, was er geen Twitter, Facebook hield zich schuil op Amerikaanse universiteiten en van Instagram kon nauwelijks iemand dromen. In 2010, in Vancouver, waren de wielrenners al volop aan het twitteren en de schaatsers die volgden mondjesmaat. Deze tweet van Mark Tuitert werd beroemd en zat lang in mijn presentaties. Londen 2012 waren de eerste Socialympics, maar Sochi gaat verder. Dit worden de Selfielympics. De status update (in woorden) is ingeruild voor de foto, vaak op Instagram, soms op Twitter of Facebook of op de eigen site met Mobypicture.
"Maar de belangrijkste reden waarom sporters social media gebruiken is en blijft contact met fans, vrienden en familie. En met elkaar. Houd de sporters maar goed in de gaten, ze moedigen elkaar aan, plagen elkaar en delen (vaak ogenschijnlijk nutteloze) informatie met elkaar."
Waarom zitten atleten op social media?
Vaak krijg ik de vraag, waarom de atleten zo veel delen. Het antwoord is niet zo ingewikkeld: om dezelfde reden als jij en ik delen, ze vinden het leuk. Zeker in Sochi, waar vriend en familie ver weg is, lonkt de digitale verbondenheid. Natuurlijk zijn er voordelen voor en door sponsors en zijn er bedrijven die atleten per tweet betalen. Commercie en sport zijn nauw verweven, ook op social media. Kleinere sporten als bobslee, snowboard en shorttrack zijn gebaat bij social media om hun verhaal te vertellen tussen al het schaatsgeweld in de traditionele media. Sporters houden ook van competitie. Meer likes, meer volgers en meer hartjes winnen zit hen in het bloed.
Maar de belangrijkste reden waarom sporters social media gebruiken is en blijft contact met fans, vrienden en familie. En met elkaar. Houd de sporters maar goed in de gaten, ze moedigen elkaar aan, plagen elkaar en delen (vaak ogenschijnlijk nutteloze) informatie met elkaar. Met de hashtag #teamNL bouwt Maurits Hendriks zo aan de team spirit van zijn Olympische ploeg, die maar 2 weken in de vier jaar bij elkaar is.
Stiller
Naarmate de wedstrijden dichterbij komen zal het stiller worden vanuit het Olympische dorp en de bubble in Sochi. De focus gaat meer richting de race en alles wat afleiding kan zijn, verdwijnt uit het leven van die sporter. Alleen de sporter met veel social media ervaring zal nog van zich laten horen. En de sporter voor wie focus weinig moeite kost. Ik kijk uit naar het moment dat de sporters klaar zijn met hun programma. Dan kunnen er best nog eens veel en soms gekke foto's en tweets voorbij komen. Maar eerst wil ik het openingsvuurwerk zien bij Koen, bij Annouk, bij Esmé, bij Jorien en bij Sven.
Lees hier alle blogs over Sochi
