In deze tijd van terug- en vooruitblikken, op de trends van het afgelopen jaar of jaren en de Trends van 2014, schrijf ik mijn observaties op. Ik vind het wat te veel van het goede om het “trends” te noemen, dat moet nog maar blijken. Laten we het observaties in de sport noemen, deels uit eigen ervaring.
Back to Basics: fietsen en lopen voor een paar euro
Back to Basics, maar dan anders. Terug naar het eenvoudige. Niet meer maanden van tevoren inschrijven voor een event. Tientallen euro’s betalen voor een shirt, tijdmeting, foto en videoregistratie en een collectieve warming up. Maar binnenlopen, je pasje scannen (ok, niet helemaal basic: NTFU Scan&Go, 4 euro afrekenen en 3 minuten later op je fiets springen. En dan nog een kop soep krijgen van een Wereldbekerwinnares ook!

Sommige lopers zijn de drukte van Dam tot Dam of Zevenheuvelen wel zat. Ze lopen gewoon alleen nog lekker zelf, met loopmaatje(s) of doen mee aan een kleinschalige loop zoals de Panboslopen in Zeist. Kwart voor 12 inschrijven, 3 euro afrekenen, korte warming up, 12 uur starten. Je telt zelf je rondjes en je kijkt op de klok om te zien wat voor tijd je hebt. En als je wil zit je om 14 uur lang en breed gedouched en wel thuis om nog andere dingen te doen in het weekend.
Lees meer: De vijf trends van 2013 tegen het licht gehouden
Derde loopgolf zet door: andere sporten profiteren
De veel benoemde derde loopgolf zet door. Steeds meer mensen beginnen met lopen. Maar onder degenen die al een tijdje lopen, zijn er die het lopen op zich een beetje saai vinden. Vandaar de opkomst van de obstacleruns en mudruns, zoals beschreven in de Sporttrends van 2013 maar ook de triathlonsport ziet instroom van lopers en ook fietsers uit de wielergolf die niet meer genoeg hebben aan alleen maar fietsen of lopen.
Lees meer: Wielrennen het nieuwe golf? Waar is de eerste wielergolf?
De introductie van de 1/8e triathlon en inmiddels ook nog kortere afstanden, maakt de drempel van een triathlon niet meer zo hoog. “Iedereen” kan oefenen om 500 meter in een redelijke tijd te zwemmen en dan is het nog maar 20km fietsen en 5km lopen. Triatleten die 2-3 jaar geleden een kennismakingsclinic open water zwemmen bij mijn volgden, hebben dit jaar een hele triathlon volbracht. Het kan snel gaan!
Daarnaast omarmt de Gymnastiekunie het Freerunning
en is trailrunning opgepakt door de NKBV (Koninklijke Klim- en Bergsport Vereniging)
In die zin lijkt het dat de Atletiekunie (ook) niet van deze niches in de loopgolf weet te profiteren.

* Klik op de afbeelding om de video te bekijken
Trainen zonder plan
Ik zie het om mij heen: enthousiaste lopers en fietsers die zich graag verbeteren, maar eigenlijk geen idee hebben hoe dat moet. Ze zijn vooral bezig om elke keer hetzelfde rondje iets harder te lopen of fietsen, ondersteund door apps als Nike+, Strava en Runkeeper. Maar van steeds proberen iets harder te lopen, ga je meestal niet harder lopen… De basiskennis van trainingsleer ontbreekt. Het zou goed zijn als men zich wat beter informeert, op internet is genoeg te vinden.
En nog beter om een trainer/coach te betrekken. Dat kan ook een ervaren sporter uit je omgeving zijn die wat tips en tricks geeft en hoeft niet altijd meteen een professionele trainer te zijn.
Inkomensverschillen in topsport (NL) worden alleen maar groter
Ik zie in de sport een verdeling in inkomen in vier categorieën:
1. profsporters met een stabiel en goed inkomen;
2. de zeer succesvolle individuen (Olympisch Goud) zoals Epke en Ranomi die sponsorcontracten weten te sluiten;
3. A sporters in erkende Topsporten die in ieder geval stipendium ontvangen;
4. de rest
En uiteraard heeft vooral de laatste groep het moeilijk om voldoende middelen bijelkaar te brengen om hun sport te financieren. Laat staan dat ze er iets aan over houden. Crowdfunding heeft wat successen opgeleverd, in ieder geval in triathlon en zwemmen,

maar je hebt ook topsportende bouwvakkers…
Succes in wielrennen omgekeerd evenredig met marketingsucces?
Als we dit op Nederland betrekken lijkt dit waar. Een aantal jaar deden de Nederlanders niet echt mee in internationaal verband. We wonnen geen klassiekers, we deden niet echt mee in de Tour, etc. Maar er waren wel DRIE Nederlandse ploegen op het allerhoogste niveau.
2013 was sportief een goed jaar voor het Nederlandse wielrennen. We zijn vijfde geëindigd in de landenranking (boven België!), Bau en Lau gaven ons weer hoop op Toursucces en we wonnen nog eens wat (Tom-Jelte Slagter, Pieter Weening, Bauke Mollema). Maar in dat zelfde jaar stopt één Nederlandse ploeg volledig (Vacansoleil), heeft de oranjebrigade van weleer een Amerikaanse sponsor (Belkin) en krijgt de misschien wel succesvolste ploeg (Argos-Shimano) een steeds minder Hollands tintje, met waarschijnlijk ook een buitenlandse sponsor en vooral Duitse kopmannen. Hopelijk zet deze trend niet door en hebben we in 2014 zowel sportief succes als Nederlandse bedrijven die (weer) in het wielrennen stappen. Ondanks de vorige ‘dopingwinter’ blijft wielersponsoring een succesverhaal, dat kan Belkin beamen. En met een Tourstart in Utrecht in het vooruitzicht…

Afbeeldingen: AvVleuten - Wij Zijn Sport - Sport.nl - LeTourUtrecht