Wie o wie kan het deze eenvoudige sportliefhebber vertellen, die niet beter weet dan te "Googlen" op "KNWU en antidoping" of "wielrennen en antidoping"? Hoe zien de nieuwe maatregelen er uit, waar zijn de statistieken, wat zijn de verhelderende wetenschappelijke inzichten, welke allianties zijn gevormd, wie zijn de nieuwe "dope-fighters" in het fietsen? Zoek ik nu zo slecht? Is mijn gemoed nu te zeer besmet door het verleden?

Waarom knaagt het beeld van het afgelopen wielerjaar zo irritant achterdochtig aan het wensdenken van een nieuw tijdperk dat lessen heeft getrokken uit alle schandalen? Wie is ook weer de regerend Olympisch kampioen in deze sport en hoe heeft hij voor het oog van de wereld dat felbegeerde goud uit London meegenomen? Wie zijn de winnaars van de grote prijzen in het afgelopen jaar? Wat valt er op aan hun leeftijd, hun ploegen, hun achtergrond? Wie zijn de ploegbazen en waar komt het geld vandaan? Grote merken of rijke individuen?

Allemaal ongefundeerde insinuaties natuurlijk, maar waar zijn de visie, het leiderschap en het tastbare nieuwe beleid om de wielerminnaars te verlossen van het struisvogelgevoel bij het aanschouwen van een beetje wedstrijd? Of blijft zwijgen, wegkijken en wijzen naar de andere profsporten de enige vaste reflex? En hoe verleidelijk dat laatste ook is als de rijkste sportbond ter wereld er niet eens in slaagt een fatsoenlijk dopinglab in het land van de WK 2014 (en de OS 2016) te regelen en de plasjes van voetballers van Rio naar Lausanne gaat vliegen, de wielersport zelf heeft een dure plicht uitgesproken. En dat kan toch niet opnieuw een gebroken belofte worden?

Afbeelding: (CC) Nicola